Την προσωπικότητα και το έργο του Ανδρέα Ζ.Μάμουκα, φώτισε η εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Δημοτικό Σχολείο Ζυφιά, το απόγευμα της Τετάρτης, από την Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής και το Σύλλογο Ζυφιουσίων Αττικής.

 Για το έργο και τη συμβολή του λόγιου άνδρα με καταγωγή από το Ζυφιά, που αποτέλεσε σημαντικό στέλεχος της διακυβέρνησης Καποδίστρια χωρίς να ξεχνά τον τόπο του μίλησαν η φιλόλογος Δρ. Αθηνά Ζαχαρού – Λουτράρη και η Διευθύντρια της Βιβλιοθήκης Α.Χαζίρη. Για την δράση του και τη συμβολή του κατά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους μίλησε η φιλόλογος με καταγωγή από την Αργολίδα Μ.Σαμαρά ενώ ο Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Στρατής αναφέρθηκε στο αγιολογικό του έργο.

Για την διαχρονία του Ζυφία μίλησε η φιλόλογος Μαρία-Αννα Φυριπή ενώ την εκδήλωση συντόνισε η Πρόεδρος της ΟΧΣΑ Μ.Βαρώνη. Χαιρετισμούς απεύθυναν ο Γιάννης Ξυδάς Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ζυφιά, η Ελευθερία Κολίκα – Σγουράκη, Πρόεδρος των Ζυφιούσων Αττικής.

Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Ζ.ΜΑΜΟΥΚΑ

Γεννήθηκε στη Χίο. Οι γονείς του ήταν οι Ζανής και Μαρία, το γένος Νικολάου Ευμορφόπουλου. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και είχε συναλλαγές με τη Σμύρνη.^[1] Φοίτησε στην Σχολή της Χίου το 1810 κι αποφοίτησε ή αποχώρησε το 1819. Φεύγοντας από τη Σχολή επιδίδεται στο εμπόριο. Στις 29 Μαΐου του 1821 θα επιστρέψει από τη Σμύρνη στη Χίο και θα συλληφθεί από τους Τούρκους και ως όμηρος θα κρατηθεί στο κάστρο. Θα συλληφθεί και ο πατέρας του και θα απαγχονιστεί. Την άνοιξη του 1822 βρέθηκε εκτός φυλακής εκτελώντας χρέη φύλακα και τροφοδότη των άλλων κρατουμένων και απέδρασε. Θα καταταγεί εθελοντικά στο σώμα του Λυκούργου Λογοθέτη και του Αντώνη Μπουρνιά και θα υπηρετήσει ως γραμματικός. Μετά την αποτυχία του κινήματος θα συλληφθεί μαζί με τη μητέρα του και θα φυλακισθεί για ενάμιση μήνα.Τον Ιούνιο του 1822 θα καταφύγει στην Σμύρνη,όπου θα αρχίσει να καταγράφει τα απομνημονεύματά του. Από τη Σμύρνη διέφυγε στην επαναστατημένη Ελλάδα, όπου χάρις στην μόρφωσή του θα προφέρει υπηρεσίες στους αγωνιστές. Διορίστηκε από τον ναύαρχο Μιαούλη γραμματέας στον Σπετσιώτικο στόλο. Όταν δε ήλθε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, το 1828, έγινε πρωτοκολλητής και επεξεργαστής των δικαστικών λογαριασμών στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Όταν έγινε η δεύτερη εκστρατεία στη Χίο, εγκατέλειψε τη θέση του για να συμμετάσχει σε αυτήν, για να επιστρέψει όταν αυτή ματαιώθηκε. Το 1834 διορίσθηκε τμηματάρχης στο υπουργείο των Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαιδεύσεως,όπου το 1836 ήταν Διευθυντής του Α’ Τμήματος. Από την θέση αυτή εργάστηκε κατά καιρούς στο Αρχείο της Ιεράς Συνόδου.Το 1837 ήταν υπουργικός σύμβουλος επί των εκκλησιαστικών υπό τον Ιάκωβο Ρίζο Νερουλό. Εκλέχθηκε Βουλευτής Σύρου στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1847 και σε αυτές του 1850.Το δε 1856 πήρε τη θέση του Γενικού γραμματέα στο υπουργείο των Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαιδεύσεως, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το θάνατό του,στις 13 Μαρτίου 1884. Οι δεσμοί του Μάμουκα με την πατρίδα του παρέμειναν στενοί,έτσι το 1857 θα την επισκεφθεί πάλι και θα ενδιαφερθεί ιδιαίτερα για τα εκπαιδευτικά ζητήματα του νησιού. Έτσι θα στείλει βιβλία για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του Γυμνασίου. Θα φροντίσει να σταλεί ταξινόμος της βιβλιοθήκης ο Νικόλαος Πολίτης το 1871. Μεσολαβεί για την αγορά από τη Σχολική Εφορεία Χίου της νομισματικής συλλογής του Σπυρίδωνα Αργυρόπουλου. Εποπτεύει τις σπουδές των Χίων υποτρόφων σε Αθήνα και εξωτερικό.