Διαμαρτυρία της διοίκησης του Λέοντα Αφροδισίων προς την ΕΠΣ Χίου:
Αξιότιμοι κύριοι της Ε.Π.Σ Χίου, θα θέλαμε ειλικρινά να σας συγχαρούμε για μια πρωτοτυπία που δύσκολα συναντά κανείς σε ποδοσφαιρική διοργάνωση. Όχι γιατί βρήκατε έναν νέο τρόπο να αναπτύξετε το ποδόσφαιρο υποδομών, αλλά γιατί καταφέρατε το ακατόρθωτο: να υπάρχουν μετάλλια για όλους, εκτός από τα παιδιά μιας ομάδας που κέρδισε τη θέση της μέσα στο γήπεδο. Και επειδή πιστεύουμε ότι το χιώτικο ποδόσφαιρο οφείλει να λειτουργεί με κανόνες, διαφάνεια και σεβασμό απέναντι στα παιδιά, θα θέλαμε να μας απαντήσετε δημόσια σε ένα απλό ερώτημα: «Γιατί ο Λέοντας Αφροδισίων ήταν η μοναδική ομάδα που έμεινε εκτός αναγνώρισης;»
Μήπως τα δικά μας παιδιά συμμετείχαν σε διαφορετικό πρωτάθλημα; Μήπως οι 19 βαθμοί που συγκέντρωσαν δεν προσμετρήθηκαν; Μήπως η 4η θέση που κατέκτησαν στην κανονική διάρκεια δεν θεωρείται πλέον κατάκτηση; Ή μήπως κάποιοι αποφάσισαν ότι όσα κερδίζονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο μπορούν να αμφισβητηθούν από αποφάσεις γραφείου; Γιατί αυτό ακριβώς συνέβη. Ενώ το πρωτάθλημα βρισκόταν σε εξέλιξη, κάποιοι είχαν την έμπνευση να παρουσιάσουν μια συμπληρωματική προκήρυξη και να υποχρεώσουν τον 4ο της βαθμολογίας, τον Λέοντα με 19 βαθμούς, να δώσει knock out αγώνα με τον 5ο Κοφινά που είχε 15 βαθμούς, προκειμένου – όπως ειπώθηκε – να κριθεί η 4η θέση. Μια θέση που είχε ήδη κριθεί. Μια θέση που είχε ήδη κατακτηθεί. Μια θέση που τα παιδιά του Λέοντα είχαν κερδίσει με την αξία τους, παίζοντας ποδόσφαιρο και όχι συμμετέχοντας σε διοικητικά πειράματα.
Αλήθεια, σε ποια άλλη διοργάνωση ο 4ος καλείται να ξανακερδίσει την 4η θέση; Σε ποια άλλη διοργάνωση αλλάζουν οι όροι αφού έχει ξεκινήσει το πρωτάθλημα; Και το σημαντικότερο, ποιο ακριβώς μήνυμα θέλατε να στείλετε στα παιδιά; Ότι οι βαθμοί δεν αρκούν; Ότι η βαθμολογία δεν έχει αξία; Ότι οι κανόνες μπορούν να αλλάζουν στην πορεία; Ή ότι κάποιοι μπορούν να αποφασίζουν εκ των υστέρων ποια προσπάθεια αξίζει να επιβραβευτεί και ποια όχι; Το πιο λυπηρό όμως δεν είναι η αδικία απέναντι σε έναν σύλλογο. Το πιο λυπηρό είναι η αδικία απέναντι σε παιδιά
Παιδιά που προπονήθηκαν, αγωνίστηκαν, στερήθηκαν χρόνο από τις οικογένειές τους, πανηγύρισαν νίκες, αποδέχθηκαν ήττες και στο τέλος της χρονιάς είδαν όλους να παραλαμβάνουν μετάλλια, εκτός από τα ίδια. Και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία προκήρυξη και καμία ερμηνεία κανονισμών. Γιατί στις ηλικίες των υποδομών, τα μετάλλια έχουν αξία για το μήνυμα που μεταφέρουν. Και το μήνυμα που λάβαμε φέτος είναι ότι για κάποιους στην ΕΠΣ Χίου υπάρχουν παιδιά δύο κατηγοριών. Εμείς, αντίθετα, πιστεύουμε ότι όλα τα παιδιά αξίζουν τον ίδιο σεβασμό. Γι’ αυτό και αναμένουμε δημόσια απάντηση. Όχι για τη Διοίκηση του Λέοντα. Όχι για τους παράγοντες. Αλλά για εκείνα τα παιδιά που κατέκτησαν την 4η θέση μέσα στο γήπεδο και στο τέλος είδαν να τους στερείται ακόμη και η στοιχειώδης αναγνώριση της προσπάθειάς τους. Γιατί αν στο ποδόσφαιρο υποδομών δεν ανταμείβεται η προσπάθεια και δεν γίνεται σεβαστό το αποτέλεσμα του αγωνιστικού χώρου, τότε πραγματικά οφείλετε να μας εξηγήσετε ποιο ακριβώς είναι το μάθημα που προσπαθείτε να διδάξετε.
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑ ΑΦΡΟΔΙΣΙΩΝ
Υ.Σ: Οι θέσεις κατακτώνται στο γήπεδο. Αν χρειάζονται αποφάσεις γραφείων για να αλλάξουν, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στα παιδιά.
