Γράφει ο Στέλιος Βούκουνας, Δικηγόρος, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών:
Με το άρθρο 30 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που ψηφίζεται την Πέμπτη, η κυβέρνηση επιχειρεί να κλείσει με καταστροφικό τρόπο μια εκκρεμότητα ετών, καταργώντας τη βιντζότρατα και μεταφέροντας τις συνέπειες της δικής της αδράνειας στους επαγγελματίες αλιείς. Επιφέρει ακόμα ένα πλήγμα σε όσους απασχολούνται στον πρωτογενή τομέα παραγωγής, δείχνοντας, δυστυχώς, ότι δεν έχει κανένα σχέδιο για τους Έλληνες παραγωγούς.
Μετά τη λήξη του προηγούμενου Σχεδίου Διαχείρισης, στις 31 Μαρτίου 2020, οι ελληνικές αρχές υπέβαλαν, τον Ιανουάριο του 2021, νέο σχέδιο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το οποίο προέβλεπε πρόσθετα περιοριστικά μέτρα και δραστικό περιορισμό των αδειοδοτούμενων σκαφών. Το σχέδιο αξιολογήθηκε θετικά από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αντί, όμως, η κυβέρνηση να δώσει λύση, άφησε τους αλιείς σε καθεστώς παρατεταμένης αβεβαιότητας.
Χρειάστηκε, μάλιστα, η απόφαση 2133/2022 του Συμβουλίου της Επικρατείας για να διαπιστωθεί η παράνομη παράλειψη της Διοίκησης να ρυθμίσει την επαγγελματική κατάσταση των κατόχων αδειών βιντζότρατας.
Και σήμερα συμβαίνει το παράδοξο: η κυβέρνηση, με το νομοσχέδιο που ψηφίζει αύριο, επιχειρεί να επικαλεστεί την ίδια αυτή απόφαση ως έρεισμα για την κατάργηση της βιντζότρατας. Όμως, το ΣτΕ δεν έκρινε ότι η βιντζότρατα είναι παράνομη ή επιβλαβής για το θαλάσσιο οικοσύστημα, όπως ψευδώς ισχυρίζονται τα στελέχη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι αδιαπραγμάτευτη, απαιτεί όμως τεκμηρίωση και ειλικρίνεια.
Η κυβέρνηση οφείλει, λοιπόν, να απαντήσει: Ποια νέα επιστημονικά δεδομένα επιβάλλουν σήμερα την οριστική κατάργησή της; Γιατί εγκαταλείφθηκε η δυνατότητα αυστηρού διαχειριστικού σχεδίου; Και γιατί καλούνται οι αλιείς να πληρώσουν το τίμημα μιας εκκρεμότητας που δημιούργησε η ίδια η Διοίκηση;
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να βαφτίζει τη δική της πολυετή αδράνεια «λύση» και να σβήνει με μία διάταξη έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο. Η κατάργηση της βιντζότρατας είναι η εύκολη επιλογή μιας κυβέρνησης που απέτυχε να δώσει τη δύσκολη απάντηση: κανόνες, έλεγχο και βιώσιμη λειτουργία. Είναι το τελευταίο πλήγμα μιας κυβέρνησης που δεν μπορεί να προστατεύσει τους Έλληνες αλιείς.
