Για την εκστρατεία που έχει ξεκινήσει για τη διάσωση και ανάδειξη του Palazzo Maurogordato (Μέγαρο Μαυρογορδάτου) στο Λιβόρνο της Ιταλίας ενημέρωσε τους πολιτιστικούς συλλόγους της Χίου η αντιδήμαρχος πολιτισμού Τ.Γαλάνη στην τελευταία συνάντηση καλώντας τους να υπογράψουν την αίτηση για την διάσωση του.

Η εκστρατεία έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Borgo dei Greci( Γειτονιά των Ελλήνων). Όπως έχει γίνει γνωστό το μέγαρο συμμετέχει στον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε από το FAI (Ιταλικό Ίδρυμα Περιβάλλοντος και Κληρονομιάς) με σκοπό την προβολή και αξιοποίηση των ξεχασμένων μνημείων της Ιταλίας μέσω μίας ψηφοφορίας που θα λήξει στις 10 Απριλίου. Τα μνημεία που θα λάβουν περισσότερες από 2500 ψήφους θα γίνουν επιλέξιμα για χρηματοδότηση από το FAI. Ιταλοί και αλλοδαποί μπορούν να ψηφίσουν, από την Ιταλία και από το εξωτερικό.

Για το λόγο αυτό ο Σύλλογος απευθύνει ανοιχτή διαδικτυακή πρόσκληση σε όσους θέλουν να συμβάλλουν στην διάσωσή του να εκφράσουν με την ψήφο τους την υποστήριξή τους μέσω του link:  https://fondoambiente.it/luoghi/palazzo-maurogordato?ldc

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Σύλλογος Borgo dei Greci «το μέγαρο κτίστηκε από τον Γεώργιο Μαυρογορδάτο, του οποίου ο πατέρας, ο Ματθαίος, είχε έρθει από τη Χίο στο Λιβόρνο ψάχνοντας καταφύγιο από τις οθωμανικές σφαγές. Η οικογένεια είχε αναθέσει τον σχεδιασμό του στον λιβορνέζο αρχιτέκτονα Giuseppe Capellini. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1856 και ολοκληρώθηκαν το 1864. Τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό του κτιρίου, μπορεί κανείς να διαπιστώσει την επιθυμία ανάδειξης της κοινωνικής καταξίωσης των Μαυρογορδάτων, χωρίς να επισκιασθούν οι ελληνικές ρίζες της οικογένειας. Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, που είχε ζήσει ένα διάστημα στην Πίζα,ο Φαναριώτης διπλωμάτης και πολιτικός που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου κατά την Ελληνική Επανάσταση και μετά, φέρεται ως μακρυνός συγγενείς των Μαυρογορδάτων του Λιβόρνο αφού η ρίζα όλων τους ήταν στη Χίο.

Η επισημότητα του εξωτερικού χώρου, εμπνευσμένη από τα αναγεννησιακά πρότυπα της Φλωρεντίας, συνδυάζεται με τη νεοκλασική μεγαλοπρέπεια του εσωτερικού, με ένα τεράστιο μνημειώδες αίθριο που οδηγεί μέσω μιας τεράστιας σκάλας στο piano nobile (κύριος όροφος). Σ αυτόν, πολυάριθμα σαλόνια είναι πλούσια διακοσμημένα και τοιχογραφημένα με μυθολογικά θέματα από τον φλωρεντίνο ζωγράφο Olimpio Bandinelli. Το μεγαλύτερο σαλόνι είναι η αίθουσα χορού, στην οροφή της οποίας υπάρχει στο κέντρο μια μεγάλη τοιχογραφία που απεικονίζει το Άρμα της Αυγής, περιτριγυρισμένη από υπέροχες γύψινες διακοσμήσεις σε τεχνοτροπία trompe l’œil, μερικές από τις οποίες είναι επιχρυσωμένες.

Το μέγαρο, που πωλήθηκε από τους τελευταίους Μαυρογορδάτους σε ιδιώτες το 1921, αποτέλεσε την έδρα εταιρειών ηλεκτρισμού από το 1931 και από το 1965 έως το 2010 της τοπικής διεύθυνσης της ιταλικής Enel. Τα επόμενα χρόνια, γνώρισε διάφορους ιδιοκτήτες και επίσης μια φάση καταλήψεων. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα εμφανίζει σαφή σημάδια παραμέλησης ήδη στην πρόσοψη, της οποίας το πέτρινο μπαλκόνι στον κύριο όροφο είναι ανασφαλές και υποστυλωμένο εδώ και χρόνια και δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε επισκέπτες.