Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020
25 C
Chios

Social

Γέμισε η αίθουσα εκδηλώσεων του Ομηρείου για την ομιλία του Ι.Μάζη

Στη γεμάτη από συμπολίτες αίθουσα εκδηλώσεων του Ομηρείου – μάλιστα υπήρχε οθόνη στο φουαγιέ της πάνω αίθουσας για να παρακολουθήσει περισσότερος κόσμος- πραγματοποιήθηκε η ομιλία του Καθηγητή Γεωπολιτικής, Ιωάννη Μάζη, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε από την Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα.

Ο κ.Μάζης αναφέρθηκε σε όλες τις πτυχές του προσφυγικού / μεταναστευτικού ζητήματος όπως την σημασία της έννοιας «πρόσφυγας» και τον διαχωρισμό του από τον «παράνομο μετανάστη».

Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στη δράση Frontex και ΜΚΟ. Για την πρώτη για το γεγονός πως απλά κοιτάει τις ροές που έρχονται δίχως να παρεμβαίνει και τις δεύτερες για τα χρήματα που έχουν δοθεί δίχως αντίκρυσμα.

Τέλος, χαρακτήρισε ως εγκληματία πολέμου τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καθώς, όπως είπε μεταξύ άλλων, «απειλεί πως θα γεμίσει την Ευρώπη με μετανάστες, άρα είναι ξεκάθαρο πως συνεργάζεται με τα κυκλώματα διακίνησης».

 

Αναλυτικά τα όσα ανέφερε ο κ.Μάζης:

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: Η ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
Υπό Ι. Θ. Μάζη,
Καθηγητού Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, ΕΚΠΑ
1. Το γεωπολιτικό πλαίσιο του προβλήματος
Η μαζική μεταναστευτική εισροή, την οποία βιώνει η χώρα μας, με διακυμάνσεις, από το 2015, αποτελεί το σημαντικότερο θέμα εθνικής ασφάλειας. Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος και Μάλτα αποτελούν ως μεθοριακά κράτη της ΕΕ, τις χώρες εισόδου των μεταναστευτικών ροών. Η μαζική μεταναστευτική εισροή αποτελεί το μεγαλύτερο εθνικό ζήτημα που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός τόσο στην κυρίως Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Πρόκειται για θέμα εθνικής επιβιώσεως καθόσον δεν πρόκειται για ένα επιφανειακό ζήτημα διεθνούς δικαίου ή διμερών σχέσεων, αλλά συνιστά πλέον υπαρξιακή απειλή, αφού εκδηλώνεται στην ίδια την εστία δηλ. επί του πληθυσμού της χώρας και καθ’ όλη την επικράτειά της.
Σε επίπεδο εθνικής ασφαλείας, διακρίνουμε την έννοια της υπονομεύσεως (subversion) της εθνικής ασφαλείας από το εσωτερικό της επικρατείας και της διαβρώσεως (erosion) αυτής λόγω της μαζικής μεταναστεύσεως. Όπως επισημαίνουμε στην μελέτη μας Γεωπολιτική προσέγγιση για ένα Νέο Ελληνικό Αμυντικό Δόγμα ήδη από το 2005, η υπονόμευση αφορά τις βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες συνέπειες, ενώ η διάβρωση σχετίζεται με τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες.[1]
Η μαζική μεταναστευτική εισροή τα τελευταία έτη έχει ως συνέπεια να έχουν εισέλθει στην επικράτεια της ΕΕ πάνω από 2 εκατομμύρια άτομα, μόνο για τα έτη 2014-2019. Η μεγάλη πλειονότητα των εισερχομένων από όλα τα κράτη είναι νεαροί άνδρες, ενώ το ποσοστό των γυναικών ποτέ δεν υπερβαίνει το 20% επί του συνόλου.
Η μαζική μεταναστευτική εισροή εκδηλώνεται στο Γεωπολιτικό Σύστημα Ελλάδος-Τουρκίας, καθώς η Τουρκία είναι η χώρα, από την επικράτεια της οποίας πραγματοποιείται η μαζική μεταναστευτική εισροή στην ελληνική επικράτεια. Τα κράτη προελεύσεως των μεταναστών είναι πολυάριθμα και εδώ και αρκετό καιρό δεν ταυτίζονται με την Συρία αποκλειστικώς, όπως ανακριβώς αναφέρεται συχνά κατά την δημόσια συζήτηση του θέματος.
Βάσει των πλέον πρόσφατων δεδομένων (Νοέμβριος 2019), οι Σύριοι αποτελούν μόνο το 2% των εισβολέων, πράγμα που επιβεβαίωσε με δηλώσεις του ο κος Γ. Κουμουτσάκος, Αναπλ. Υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Η συντριπτική πλειονότητα των εισερχομένων προσώπων (παρανόμως εισερχομένων μεταναστών ή/και προσώπων με προσφυγικό προφίλ) προέρχεται από άλλα κράτη, εκτός της Συρίας, από μία ευρεία ενδοχώρα, η οποία περιλαμβάνει κράτη της Αφρικής, κράτη της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, όπως το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, από χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, μέχρι και την Κούβα, τον Άγιο Δομίνικο, το Θιβέτ, την Κίνα κ.α.[2]Κατά συνέπεια η μαζική μεταναστευτική-προσφυγική εισροή, την οποία βιώνουμε, δεν αποτελεί αποκλειστική συνέπεια της κρατικής αποδιοργανώσεως της Συρίας λόγω της εκεί εν εξελίξει ενόπλου συρράξεως, αλλά δομικών συνθηκών εκτεταμένων περιοχών του πλανήτη, όπως η υψηλή γεννητικότητα των περιοχών αυτών, οι γεωφυσικές – κλιματολογικές συνθήκες, η ανεπαρκής θεσμική συγκρότηση των κρατών της περιοχής, η έλλειψη οργανωμένων κοινωνικών υποδομών, και οι τοπικές πολεμικές συρράξεις. Στους παράγοντες αυτούς προστίθενται ως παράγοντες έλξεως οι γενναιόδωρες παροχές κοινωνικής πρόνοιας της ΕΕ προς τους βεβαιωμένους πρόσφυγες, αλλά και τους μετανάστες, τα υψηλά επίπεδα οικονομικής ευμάρειας και ανάπτυξης, η αυξημένη ασφάλεια (κοινωνική και πολιτική) και το υψηλό επίπεδο νομικής προστασίας των ατόμων (σε επίπεδο Πολιτικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), ασχέτως αν πρόκειται για πολίτες της ΕΕ, ή αλλοδαπούς, αλλά και η κρατούσα ιδεολογική ατμόσφαιρα τμήματος της πολιτικής ελίτ της ΕΕ περί «ανοικτών συνόρων».
ΠΙΝΑΚΑΣ: ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΕ, 2014-2019
ΠΙΝΑΚΑΣ: ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΕ, 2014-2019
2019 2018 2017 2016 2015 2014
111.144 141.472 185.139 373.652 1.032.408 225.455
ΣΥΝΟΛΟ ΕΤΩΝ 2014-2019 …………2.069.270
Πηγή: UNHCR, 27 Νοεμβρίου 2019, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα https://data2.unhcr.org/en/situations/mediterranean?id=83
2. Οι γεωστρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας
Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις μεταναστευτικές ροές με πολλαπλή στόχευση, η οποία κατευθύνεται έναντι της ΕΕ ως ενιαίου δρώντος και έναντι της Ελλάδος ειδικότερα, ως του κυρίου ανταγωνιστικού εθνοκρατικού δρώντος στην εγγύς περιοχή της (εξαιρουμένου του Ισραήλ και/ή της Αιγύπτου). Με τον τρόπο αυτό η Τουρκία επιδιώκει μεταξύ άλλων να επιτύχει να αποσπά συνεχώς ευρωπαϊκή οικονομική χρηματοδότηση, αλλά και να αποκομίζει απτά διπλωματικά οφέλη, καθώς φυσικά και να ενισχύει την γεωστρατηγική της θέση στην ανατολική Μεσόγειο έναντι της Ελλάδος. Καθώς, με την εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών η Τουρκία επιδιώκει, έναντι της ΕΕ, να εκμαιεύσει ουσιαστικά ανταλλάγματα σε οικονομικό και διπλωματικό/γεωπολιτικό επίπεδο, όπως:
α. την εκβιαστική απόσπαση γενναίας χρηματοδοτήσεως με αδιάλειπτη συνέχεια εις το προσεχές μέλλον. Η ευρωπαϊκή αυτή χρηματοδότηση θα εντάσσεται τόσο εις το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας (ως Κοινού Ανακοινωθέντος) του Νοεμβρίου του 2015 μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας για την διαχείριση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών, όσο και σε πιθανές νέες τροποποιήσεις αφορώσες νέα ηυξημένη χρηματοδότηση. Η Τουρκία επιδιώκει να λάβει το πλήρες ποσό της συμφωνίας του 2015, αλλά και να επιτύχει την εκταμίευση νέας χρηματοδοτήσεως για τα επόμενα έτη. Ήδη με την πρόσφατη εισβολή στην συριακή επικράτεια, το τουρκικό κράτος εκδήλωσε την πρόθεσή του να απευθυνθεί στις ευρωπαϊκές αρχές για την χρηματοδότηση των έκνομων «επεμβατικών» εργασιών, εδαφικού και πληθυσμιακού ελέγχου τμήματος της συριακής επικρατείας εις την ζώνη μεταξύ Ταλ αλ Αμπιάντ και Ρας αλ Άϊν. Το σχέδιο των τουρκικών αρχών να δημιουργήσουν οικισμούς για τους Σύρους στην εν λόγω «ζώνη ελέγχου» απαιτεί, συμφώνως προς τους ιδίους, γενναία χρηματοδότηση από την ΕΕ. Η Τουρκία, επομένως, δρα απολύτως εκβιαστικά στο συγκεκριμένο ζήτημα, εκμεταλλευομένη τις ανησυχίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών για την μαζική -και κυρίως ανεξέλεγκτη- μεταναστευτική εισροή προς την Ευρωπαϊκή ηπειρωτική ενδοχώρα.
β. την αντιμετώπιση των ευρωπαϊκών κατηγοριών για τις μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, και του Ανθρωπιστικού Δικαίου / Δικαίου του Πολέμου από αυτήν, κατά τις στρατιωτικές της δραστηριότητες έναντι των Κούρδων εντός της τουρκικής (PKK) και συριακής επικράτειας. Είναι άκρως ενδιαφέρουσα η δήλωση της Ειδικής Ερευνητρίας του ΟΗΕ για την Συρία και πρώην Εισαγγελέως του ad hoc Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY), Κάρλα ντελ Πόντε, η οποία υποστήριξε πρόσφατα σε συνέντευξή της στην ελβετική εφημερίδα “ Schweiz am Wochenende” ότι «Το να μπορεί ο Ερντογάν να εισβάλει σε συριακό έδαφος για να καταστρέψει τους Κούρδους είναι απίστευτο»…..Πρέπει να διεξαχθεί έρευνα σε βάρος του και πρέπει να κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου. Δεν πρέπει να του επιτραπεί να γλιτώσει ανέξοδα απ’ αυτό”…. . Η ντελ Πόντε επισήμανε ακόμη στη συνέντευξή της πως οι ευρωπαϊκές χώρες είναι απρόθυμες να αντιπαρατεθούν στην Τουρκία για τις ενέργειές της, αφού ο Ερντογάν απείλησε να “ανοίξει τις πύλες” στους πρόσφυγες, για να κατευθυνθούν προς την Ευρώπη. “Ο Ερντογάν έχει τους πρόσφυγες σαν διαπραγματευτικό χαρτί” τόνισε η ντελ Πόντε»[3].
Συνεπώς, ασκώντας πίεση μέσω των μεταναστευτικών ροών στην ΕΕ, η Τουρκία θεωρεί ότι τα ευρωπαϊκά κράτη υπό το κράτος αυτών των εκβιασμών, θα μειώσουν τον επικριτικό τόνο. Κατά συνέπεια το ισλαμοφασιστικό/Αδελφομουσουλμανικό καθεστώς Ερντογάν, το οποίο ασκεί άκρως επικίνδυνη αναθεωρητική εξωτερική πολιτική τα τελευταία έτη σε πολλαπλά μέτωπα με απρόβλεπτες συνέπειες, θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα βελτιώσει την διεθνή εικόνα του.
Η κύρια, όμως, χρήση των μεταναστευτικών ροών ως στρατηγικού και διπλωματικού όπλου πραγματοποιείται από την γείτονα χώρα έναντι της Ελλάδος.
Έναντι της Ελλάδος η Τουρκία με την εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών επιδιώκει:
α. την υπονόμευση της ελληνικής κυριαρχίας και του ελέγχου εις το στρατηγικώς ευαίσθητο τμήμα του Ανατολικού Αιγαίου. Η Τουρκία έχει εδώ και δεκαετίες διατυπώσει αναθεωρητικές εδαφικές αξιώσεις για όλο το Ανατολικό Αιγαίο. Οι αξιώσεις αυτές αφορούν είτε υποτιθέμενες, κατά την τουρκική πλευρά, «γκρίζες ζώνες», περιοχές ασαφούς νομικού καθεστώτος και εθνικής κρατικής κυριαρχίας , είτε ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής επικρατείας σε νήσους και βραχονησίδες (βλ. περίπτωση Λεβίθας), οι οποίες βάσει του διεθνούς δικαίου και διμερών συνθηκών ανήκουν στην ελληνική εθνική κυριαρχία.
β. την προσομοίωση συνθηκών εθνικής κρίσεως, με την μαζική μεταναστευτική εισροή στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, μόνιμο στόχο των αναθεωρητικών διαθέσεων της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος. Διοχετεύοντας μαζικώς μετανάστες η Τουρκία επιδιώκει να διαμορφώσει συνθήκες ασταθείας στη μεθόριο της Ελλάδος, να ελέγξει τις δυνατότητες αντιδράσεως του ελληνικού κρατικού μηχανισμού σε ζητήματα όπως η διαχείριση πληθυσμών, η αποτελεσματική κινητοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων και των δυνάμεων ασφαλείας και να ελέγξει τις δυνατότητες μεταφοράς ναυτικής και αεροπορικής ισχύος του ελληνικού κράτους.
Η Ελλάδα είναι ο ισχυρότερος κρατικός δρών, με τον οποίον η Τουρκία διαθέτει κοινά εδαφικά σύνορα μετά την δραστική αποδυνάμωση του Ιράκ και της Συρίας την τελευταία εικοσαετία και δεδομένης της έμμεσης προσεγγίσεως σε οικονομικό επίπεδο Τουρκίας και Ιράν τα τελευταία έτη. Η Ελλάδα, κράτος-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, με κοινούς ιστορικούς και εθνολογικούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, αποτελεί πλέον τον κύριο αντίπαλο των αναθεωρητικών διαθέσεων της Τουρκίας. Η Τουρκία κλιμακώνει πλέον την εχθρική προς τα ελληνικά συμφέροντα δραστηριότητά της όχι μόνο στο επίπεδο της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά χρησιμοποιώντας τις μεταναστευτικές ροές ως παράμετρο υβριδικού πολέμου. Διαυγής στόχευση της Τουρκίας είναι η υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος.
3. Νομικές παράμετροι του ζητήματος και θέματα ασφαλείας
Από νομικής απόψεως οφείλουμε να επισημάνουμε ότι βάσει της εθνικής ελληνικής νομοθεσίας η χωρίς τη σχετική άδεια είσοδος υπηκόου τρίτης χώρας στην επικράτεια της Ελλάδος αποτελεί ποινικό αδίκημα, το οποίο τιμωρείται, με συνήθη και νομότυπη διαδικασία. Το Άρθρο 83 του Ν. 3386/2005 αναφέρει συγκεκριμένα: «1. Ο υπήκοος τρίτης χώρας, που εξέρχεται ή επιχειρεί να εξέλθει από το ελληνικό έδαφος ή εισέρχεται ή επιχειρεί να εισέλθει σε αυτό χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 1.500 €».
Είναι οι εισερχόμενοι μαζικώς στην ελληνική επικράτεια πρόσφυγες εξ ορισμού και εξ αρχής; Η έννοια του πρόσφυγα προσδιορίζεται από συγκεκριμένες διεθνείς συνθήκες, ειδικότερα από την Σύμβαση της Γενεύης για τους Πρόσφυγες(Convention relating to the Status of Refugees, 1951) και το συναφές Πρωτόκολλο για το Καθεστώς των Προσφύγων(Protocol Relating to the Status of Refugees, 1967). Στην περίπτωση κρατών-μελών της ΕΕ το εφαρμοστέο νομικό πλαίσιο συμπληρώνεται επίσης από εσωτερικές νομικές προβλέψεις, όπως προβλέπονται από Συνθήκες, από Κανονισμούς και Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ διανθίζεται και από τη σχετική νομολογία των δικαιοδοτικών Οργάνων της ΕΕ. Βάσει του Άρθρου 1 της Σύμβασης της Γενεύης (1951), «πρόσφυγας» είναι «κάθε πρόσωπο, το οποίο καθώς ευλόγως φοβάται ότι θα υποστεί διώξεις εξαιτίας της φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητάς του ή των πολιτικών του πεποιθήσεων, βρίσκεται έξω από την χώρα της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν μπορεί ή εξαιτίας του φόβου του δεν επιθυμεί, να ζητήσει την προστασία της χώρας αυτής».
Από τον ορισμό καθ’ εαυτόν της ιδιότητος του πρόσφυγα προκύπτουν ορισμένα λογικά συμπεράσματα:
1. Η έννοια του πρόσφυγα είναι ατομική, όχι συλλογική. Πρόσφυγας είναι ένα άτομο λόγω της προσωπικής του καταστάσεως και όχι ένα αλλοδαπό άτομο, αποκλειστικά και μόνον λόγω της υπηκοότητός του ή της εθνικής του ταυτότητος.
2. Η προέλευση από ένα κράτος, στο οποίο λαμβάνει χώρα μια διεθνής ή μη-διεθνής ένοπλη σύρραξη, δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι πληρούνται τα απαιτούμενα κριτήρια του πρόσφυγα για κάθε υπήκοο του κράτους αυτού.
3. Θεωρητικώς, ο πρόσφυγας δύναται να επιστρέψει με ασφάλεια στην χώρα προελεύσεώς του μετά την παρέλευση των λόγων που τεκμηρίωναν την ιδιότητα του πρόσφυγα, κατά το χρόνο που αιτήθηκε άσυλο σε Τρίτη χώρα (και όσο αυτοί διαρκούν). Σε περίπτωση που ο λόγος ασύλου ήταν αδιόρατα μια εν εξελίξει ένοπλη σύρραξη, τότε είναι σαφές ότι η ιδιότητα του πρόσφυγα και της προσφυγικής προστασίας πρέπει να επανεξεταστεί, μετά το πέρας (προσωρινό ή οριστικό) των εχθροπραξιών. Οι πολεμικές συγκρούσεις στο Ιράκ, όμως, έχουν πρακτικώς τερματισθεί, ενώ και στην ίδια την Συρία το μείζον τμήμα της επικρατείας τελεί υπό τον αποτελεσματικό έλεγχο της νόμιμης κυβέρνησης Άσαντ, και άρα υπό των εγγυήσεων προστασίας που το Συριακό κράτος κατά τεκμήριο παρέχει στους νομοταγείς Σύρους πολίτες.
Οι διατάξεις της Συμβάσεως της Γενεύης δεν συνεπάγονται αδιάκριτη νομική υποχρέωση για τα κράτη υποδοχής, αλλά απλώς διαμορφώνουν ένα θεσμικό πλαίσιο δυνητικών εφαρμογών, οι οποίες στηρίζονται στην εξατομικευμένη εξέταση εκάστης περιπτώσεως, αλλά και λαμβανομένων υπόψη και άλλων παραμέτρων, όπως 1) η εσωτερική ασφάλεια του κράτους υποδοχής, 2) η διακριτική ευχέρεια του κράτους να αρνηθεί τη διπλωματική προστασία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δρομολογεί και την επιστροφή του αιτούντος άσυλο στο κράτος που κινδυνεύει (αρχή «μη επαναπροώθησης»), κλπ.. Με απλά λόγια το δικαίωμα ενός ατόμου να αιτηθεί προστασίας ως πρόσφυγας δεν συνεπάγεται την ρητή νομική υποχρέωση του κράτους υποδοχής να χορηγήσει το καθεστώς προστασίας του πρόσφυγα, ακόμη και αν αυτός πληροί όλες τις προϋποθέσεις, εάν το κράτος υποδοχής θεωρήσει ότι με την πράξη αυτή υπονομεύεται η εσωτερική τάξη και ασφάλειά του.
Η απόφαση αυτή εμπίπτει ολοκληρωτικώς στη διακριτική ευχέρεια του κράτους, εντάσσεται στο λεγόμενο jure imperrii, και γι’ αυτό έως τώρα δεν έχει σημειωθεί ζήτημα εγέρσεως διεθνούς νομικής ευθύνης (αλλά ενδεχομένως να αντιμετωπίζουν πολιτική κριτική) σε κράτη που αυτόβουλα κλείνουν ερμητικά τα σύνορά τους στην ανεξέλεγκτη διέλευση προσώπων αγνώστου ταυτότητας, ή ακόμη και σε κράτη που αρνήθηκαν να παράσχουν, ή να συνεχίσουν να παρέχουν άσυλο αποδεχόμενα εξατομικευμένα σχετικά αιτήματα προσφυγικής προστασίας, ακόμη κι αν αυτά κατατέθηκαν νομοτύπως εντός της επικράτειάς τους (σε Πρεσβείες τους στην Αλλοδαπή).
Στην περίπτωση αυτή, μετά την απόρριψη του αιτήματος χορηγήσεως καθεστώτος ασύλου, ο αιτών άσυλο που δεν εγκρίθηκε καθίσταται πρόσωπο που απαιτείται είτε να εγκαταλείψει τη χώρα φιλοξενείας εντός τακτού χρονικού διαστήματος, είτε να θεωρηθεί ως παράνομα διαμένων σε αυτήν, αν παραμείνει χωρίς σχετική άδεια των κρατικών αρχών. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι οι πρόσφυγες δεν έχουν δυνατότητα στη διπλωματική προστασία του κράτους ιθαγενείας τους, εφόσον παρόμοια εξέλιξη θα συνεπάγετο αναίρεση του λόγου του αιτήματος προσφυγικής προστασίας από το κράτος φιλοξενίας και μοιραίως δεν υφίσταται, ή δεν θα υφίσταται πλέον, η προσφυγική τους ιδιότητα και επομένως η αναγκαιότητα χορηγήσεως καθεστώτος ασύλου.
Οι εισερχόμενοι στην Ελλάδα, ακόμη και οι Σύροι, δεν προέρχονται απευθείας από περιοχή μονίμου διαμονής στην οποία διαδραματίζονται πολεμικές συρράξεις, αλλά από την «ασφαλή» γι’αυτούς επικράτεια της Τουρκίας. Οι Σύροι στην Τουρκία εγκαταλείπουν οργανωμένες δομές υποδοχής, οι οποίες έχουν ανεγερθεί με την γενναία χρηματοδότηση της ΕΕ, ή της Τουρκίας, (ως κράτους φιλοξενίας), ώστε να εισέλθουν στην επικράτεια χωρών της ίδιας της ΕΕ. Τα άτομα αυτά, σε αυτήν την περίπτωση, δεν δύνανται βασίμως να ισχυριστούν ότι κινδυνεύουν, καθώς στην Τουρκία, πρώτη χώρα υποδοχής, είναι απολύτως ασφαλείς για όλο το χρονικό διάστημα της εκεί παραμονής τους. Ακόμη όμως και το αίτημα πολλών προσφύγων να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, αφού τους χορηγηθεί η προσφυγική ή συναφής ιδιότητα, και να μεταβούν σε κράτη, όπως η Σουηδία, η Γερμανία, το Βέλγιο, καταδεικνύει ότι πραγματικό κίνητρό τους είναι η εκμετάλλευση του συστήματος πρόνοιας των πλουσίων κρατών-μελών της ΕΕ, όχι η ασφάλεια, καθώς στην Ελλάδα, κράτος-μέλος της ΕΕ, είναι ασφαλείς.
Επομένως οι υποτιθέμενοι πρόσφυγες στην πραγματικότητα εφαρμόζουν την πρακτική της αγοράς ασύλου (asylum shopping), δηλαδή της αναζητήσεως των κρατών με τις υψηλότερες κοινωνικές παροχές σε μη πολίτες αυτού. Η πρακτική αυτή κατά λογική συνέπεια σημαίνει ότι οι πρόσφυγες σε αυτήν την περίπτωση δεν δρουν με μόνη και άμεση προτεραιότητα την ασφάλειά τους, αλλά και με οικονομικό κίνητρο, δηλαδή, πέραν της πρώτης χώρας υποδοχής τους, από τη χώρα της ενόπλου συρράξεως (δηλ. τις όμορες της Συρίας χώρες, όπως η Τουρκία, ή ο Λίβανος κλπ., πλέον ως παράνομοι μετανάστες.
4. Λύσεις και θεσμικά μέτρα
Στο πλαίσιο αυτό ποιά δύναται να είναι η αντίδραση του ελληνικού κράτους; Η Ελλάδα πρέπει να προωθήσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αντιμετωπίσεως της μεταναστευτικής κρίσεως, το οποίο θα περιλαμβάνει δράσεις και μέτρα τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό/διεθνές επίπεδο. Οι πρόσφατες διακηρύξεις της κυβερνήσεως για μία δέσμη μέτρων κινείται μεν προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά με τρόπο ελλειμματικό, αργό και κυρίως χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν το γενικό γεωπολιτικό πλαίσιο του μεταναστευτικού ζητήματος. Τα προταθέντα κυβερνητικά μέτρα, μόνο ως ενδιάμεσο στάδιο μιας οριστικής διευθετήσεως δύνανται να θεωρηθούν.
Μέτρα σε εθνικό επίπεδο
1. Αποτελεσματικός έλεγχος των θαλασσίων συνόρων από τις δυνάμεις του Λιμενικού Σώματος. Αυτή είναι η πρώτιστη και πλέον θεμελιώδης παράμετρος οποιασδήποτε προσπαθείας να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της μαζικής μεταναστευτικής εισροής. Ο έλεγχος των θαλασσίων συνόρων, ωστόσο, δεν σημαίνει απλή επιτήρηση, ως και εάν το Λιμενικό Σώμα να αποτελεί ουδέτερο παράγοντα, παρατηρητή των εξελίξεων. Η βασική ενέργεια και δραστηριότητα του Λιμενικού Σώματος πρέπει να είναι η αποτροπή εισόδου των παρανόμων μεταναστών. Στην περίπτωση, κατά την οποία χρειάζεται να πραγματοποιηθεί διάσωση, δηλαδή έπειτα από ενδεχόμενη ανατροπή ή εσκεμμένη καταστροφή του ναυτικού μεταφορικού μέσου από τους ιδίους τους επιβαίνοντες, η καταγραφή και ταυτοποίηση των μεταναστών θα πρέπει να πραγματοποιείται επί των σκαφών του Λιμενικού Σώματος. Ακολούθως οι διασωθέντες δέον να επιβιβάζονται σε σκάφος, το οποίο θα τους μεταφέρει στα χωρικά ύδατα του κράτους προέλευσης, δηλαδή της Τουρκίας, καθώς είναι σαφής η προέλευσή τους και η ευθύνη της χώρας αποστολής των παρανόμων μεταναστών.
Σημειωτέον ότι τα θαλάσσια σύνορα είναι απολύτως υπαρκτά και αποτελούν το όριο της επικρατείας της χώρας, έχουν δε προσδιορισθεί βάσει διμερών και διεθνών συνθηκών.[4]Κατά συνέπεια αποτελεί λογικώς εξαγόμενο συμπέρασμα ότι επιβάλλεται η προστασία και διαφύλαξή των από εχθρικές ενέργειες παρακειμένων κρατών ή από την παράνομη είσοδο αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών, ακριβώς όπως ισχύει για τα χερσαία σύνορα ενός κράτους.
Ειδικότερα, όσον αφορά την φύλαξη των θαλασσίων συνόρων της χώρας προτείνεται η ακόλουθη δέσμη μέτρων:
1α. Ενίσχυση και αναβάθμιση των δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος για την αντιμετώπιση των μαζικών μεταναστευτικών ροών. Τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος δρουν υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες στην πρώτη γραμμή για την προστασία της ελληνικής επικρατείας.
1β. Αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών επιτήρησης συνόρων: των συστημάτων εποπτείας και ελέγχου (θερμικές κάμερες κ.τ.λ.), όσο και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs – drones).
1γ. Διεύρυνση της συνεργασίας με την Frontex, ώστε να υπάρχει αποτελεσματική επιτήρηση και κυρίως αποτροπή εισόδου των παρανόμων μεταναστών. Η Frontex αυτήν την στιγμή λειτουργεί αρνητικά, αφού περιορίζεται να συλλέγει και να μεταφέρει παρανόμους μετανάστες στα νησιά της Ελλάδος, με συνέπεια την περαιτέρω διόγκωση του προβλήματος. Η παρουσία της Frontex δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ευρωπαϊκής συμπαραστάσεως στην μεταναστευτική κρίση της Ελλάδος, ενώ στην πραγματικότητα επιτείνει την τελευταία, αφού δεν συμβάλει με οποιονδήποτε αποτρεπτικό ρόλο.
2α. Επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου με προγενέστερη αναλυτική εξέταση των ισχυρισμών των αιτούντων για τη βασιμότητα των λόγων αιτήσεως ασύλου. Προσεκτικός έλεγχος βάσει των τραπεζικών δεδομένων και του συστήματος Eurodac για την αντιπαραβολή των δακτυλικών αποτυπωμάτων των αιτούντων άσυλο, ώστε να αποφεύγεται η κατάχρηση του συστήματος από επανερχόμενα άτομα.
2β. Καθιέρωση ευρωπαϊκού μηχανισμού μαζικών επιστροφών στις χώρες προέλευσης. Εάν τα κράτη αυτά αρνούνται να δεχθούν τους υπηκόους τους προβάλλοντας διάφορα προσχήματα, η ΕΕ μπορεί να ασκήσει πίεση, ασκώντας τους οικονομικές και/η πολιτικές στοχευμένες κυρώσεις, όπως περικόπτοντας ή διακόπτοντας πλήρως την χρηματοδότηση από πηγές της ΕΕ ή επιβάλλοντας περιορισμούς στην κίνηση προσώπων ή κεφαλαίων για πολίτες του εν λόγω κράτους σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Η ΕΕ διαθέτει τις οικονομικές δυνατότητες για την δημιουργία ενός μηχανισμού μαζικών αεροπορικών επιστροφών με απευθείας πτήσεις προς τις χώρες προελεύσεως των παρανόμων μεταναστών.
2β. Προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας με έκδοση διευκρινιστικών κανονιστικών πράξεων της Εκτελεστική εξουσίας (π.χ. εσωτερικών Εγκυκλίων, ή Υπουργικών Αποφάσεων), ώστε να μην υφίσταται η δυνατότητα εγκρίσεως αιτήματος ασύλου, εφόσον οι αιτούντες εγκατέλειψαν ασφαλή χώρα προτού εισέλθουν στην ελληνική επικράτεια. Η πρόβλεψη αυτή αποτελεί το κλειδί για την επίλυση του προβλήματος. Οι εισερχόμενοι Σύροι, αλλά και άλλοι αλλοδαποί, πολίτες πολλών άλλων κρατών που κατά τεκμήριο δεν πληρούν αδιαμφισβήτητα κριτήρια προσφυγικής προστασίας, δεν εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια απευθείας από την χώρα, όπου λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη. Οι Σύροι διασχίζουν την επικράτεια της Τουρκίας και παραμένουν σε αυτή πολλές φορές για μακρό χρονικό διάστημα, όπου είναι απολύτως ασφαλείς, και φθάνουν στα σύνορα Ελλάδος-Τουρκίας, τα οποία διασχίζουν παρανόμως. Όσον φυσικά για τους εξίσου παρανόμους μετανάστες από τις χώρες Μαγκρέμπ, Αφγανιστάν, Πακιστάν, την υποσαχάρια Αφρική, και τις άλλες που προαναφέρθηκαν, αυτοί καταφθάνουν αεροπορικώς στα αεροδρόμια της Τουρκίας. Εκεί, όχι μόνο δεν γίνεται έλεγχος από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές, αλλά λαμβάνουν ελεύθερα την έντονα διαφημιζόμενη από τους Τούρκους βίζα, έναντι 35-50 ευρώ ανά άτομο, χρήματα τα οποία καταλήγουν και αυτά στα ταμεία του τουρκικού κράτους. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κατά τη διαδικασία εξετάσεως των αιτούντων άσυλο προερχόμενων από την Τουρκία, σε ελληνικό έδαφος, από ελληνικές ή ευρωπαϊκές επιτροπές αποδόσεως ασύλου, δεν ανεφέρθησαν φαινόμενα συστηματικής βίας ή στοχευόμενων και συντονισμένων διώξεων εις βάρος τους (συλλογικά ή και ατομικά) κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο τουρκικό έδαφος. Δεν έχουν σημειωθεί αξιοσημείωτες (και σε αριθμό και σε ένταση) επίσημες καταγγελίες κατά του τουρκικού κράτους για το θέμα αυτό, από αρμοδίους διεθνείς φορείς, ή αντίστοιχα εξεταστικά διεθνή Όργανα, ή ακόμη και ΜΚΟ, π.χ. στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σε Ευρωπαϊκές η εθνικές Αρχές, στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κλπ.
3. Εγκατάσταση των παρανόμων μεταναστών και των αιτούντων άσυλο σε κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα σε συγκεκριμένα ορισμένες περιοχές που να μην διαταράσουν την ομαλή κοινωνική ζωή των γηγενών, να διευκολύνουν την επιμελιτειακή τους υποστήριξη, περιλαμβανόμενων και της παροχής υπηρεσιών υγείας, αλλά και νομικής συνδρομής, αλλά κατά μείζονα λόγο την ασφάλειά τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν θα πρέπει να αποκλειστούν για καθαρά συναισθηματικούς ή ιδεοληπτικούς λόγους, και επιλογές με υψηλό βαθμό αποτελεσματικότητας και ή κόστους/οφέλους, κατόπιν μιάς ψύχραιμης, ολοκληρωμένης και βιώσιμης στρατηγικής ανάλυσης, με κριτήριο το συλλογικό καλό, αλλά και της προστασία των ατομικών, πολιτικών, και άλλων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όλων όμως των εμπλεκόμενων (φιλοξενούντων και φιλοξενουμένων). Με ειδική μέριμνα στις ευάλωτες ομάδες εξ αυτών (άρρωστοι, υπερήλικες, ανήλικοι, εγκυμονούσες κλπ.). Επιλογές, όπως η χρήση μη κατοικούμενων νησιών ή νέων δομών σε μείζονος μεγέθους νήσους του Αιγαίου Πελάγους θα πρέπει να μην αποκλειστούν, αν και μπορούν να εξεταστούν δευτερευόντως, και μόνον εαν είναι απολύτως απαραίτητο. Οι πρόσφατες εξαγγελίες της κυβέρνησης περιλαμβάνουν σε ορισμένο βαθμό αυτήν την πρόταση, ωστόσο κυρίως χαρακτηρίζονται από ένα μείζον σφάλμα τακτικής, την εγκατάσταση παρανόμων μεταναστών και αιτούντων άσυλο στην ηπειρωτική ενδοχώρα. Η υφισταμένη κοινή ανακοίνωση ΕΕ-Τουρκίας αναφέρει ότι όσοι εγκαθίστανται μόνιμα στην ενδοχώρα δεν είναι δυνατόν να επιστραφούν στην Τουρκία. Φυσικά, αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να θεραπευθεί άμεσα στο πλαίσιο των νέων συνομιλιών για την αναθεώρηση του Δουβλίνου ΙΙΙ.
Σε γενικές γραμμές, επομένως, η ελληνική πλευρά πρέπει να αυξήσει την επιτήρηση των συνόρων, σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς της FRONTEX, να επιταχύνει τις μαζικές επιστροφές παρανόμων μεταναστών. Από τη διαμορφουμένη εικόνα κατά το τελευταίο διάστημα προκύπτει ότι τα περισσότερα πλέον εισερχόμενα άτομα δεν διαθέτουν προσφυγικό προφίλ, άρα θα πρέπει να θεωρούνται ότι είναι παράνομοι μετανάστες, οι οποίοι επικαλούνται ανεδαφικές δικαιολογίες, ώστε να αποσπάσουν πολιτικό άσυλο χωρίς να το δικαιούνται. Χαρακτηριστικό της ιδιορρύθμου κατάστασεως αναφορικώς με το σύστημα εξετάσεως-εκτιμήσεως-απονομής Ασύλου – εξετάσεως σε δεύτερο βαθμό κλπ., είναι η μεγάλη διαφορά στα ποσοστά απορρίψεως αιτήσεων ασύλου εκ μέρους του διεθνούς προσωπικού της αρμοδίας Οργανώσεως της ΕΕ, της EASO, συγκρινομένη με αντίστοιχες καταφανώς μεροληπτικές εκτιμήσεις προσωπικού Επιτροπών που προέρχονται από εγχώριες ΜΚΟ, όπως το ΕΣΠ, στην αποτίμηση του προσφυγικού ή μεταναστευτικού προφίλ των συνεντευξιαζόμενων.
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι στην προσπάθεια διαφυλάξεως των συνόρων στις παραμεθόριες περιοχές με το μεγαλύτερο πρόβλημα, ειδικώς των νησιωτικών εξ αυτών, το ελληνικό κράτος μπορεί να αξιοποιήσει όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις του Ελληνισμού σε θεσμικό επίπεδο, εντός και εκτός συνόρων. Η πρόσφατη ενέργεια να δωρηθούν δέκα υπερσύγχρονα σκάφη στο Λιμενικό Σώμα από την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών αποδεικνύει με σαφήνεια τις εγγενείς δυνατότητες του ελληνικού παράγοντος, ο οποίος κατέχει ηγεμονική θέση σε παγκόσμιο επίπεδο στην εμπορική ναυτιλία.
Μέτρα σε ευρωπαϊκό/διεθνές επίπεδο
1. Αρχικώς περικοπή και ακολούθως διακοπή χορηγήσεως της ευρωπαϊκής χρηματοδοτήσεως στην Τουρκία. Η Τουρκία λαμβάνει εξαιρετικώς υψηλά ποσά από την ΕΕ σε δύο επίπεδα: α) αφ’ ενός στο πλαίσιο των προενταξιακών κονδυλίων, τα οποία χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν ως άτυπος μοχλός πιέσεως για την επίτευξη εσωτερικών θεσμικών μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία σε επίπεδο κράτους δικαίου. β) αφ΄ετέρου βάσει της διμερούς Κοινής Ανακοίνωσης ΕΕ-Τουρκίας του Νοεμβρίου 2015 για την διαχείριση των μαζικών μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.
2. Συνομολόγηση διμερούς συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, βάσει της οποίας θα προβλέπεται η καταγραφή, η ταυτοποίηση και η αίτηση ασύλου, όπως και η τελική απόδοση ταξιδιωτικών εγγράφων στους δικαιουμένους να τα λάβουν πρόσφυγες ή και μετανάστες, στην επικράτεια της Τουρκίας, η οποία άλλωστε αποτελεί την πρώτη χώρα υποδοχής των μεταναστευτικών ροών σε διεθνές επίπεδο.
3. Δημιουργία κέντρων καταγραφής, ταυτοποιήσεως και αιτήσεων ασύλου στην επικράτεια της Τουρκίας ως χώρας πρώτης υποδοχής σε διεθνές επίπεδο. Το μέτρο αυτό μπορεί να αποτελέσει παράμετρο της ανωτέρω προτεινομένης (νέας) διμερούς συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας για την διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Η αναλυτική ταυτοποίηση των εισερχομένων αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση και υποχρέωση για την αποτελεσματική διαχείριση του ζητήματος. Αφού πραγματοποιηθεί η καταγραφή και ταυτοποίηση των εισερχομένων, σε συνεργασία με τους επί του τουρκικού εδάφους ευρισκομένους επί τούτου αξιωματούχους της ΕΕ, οι οποίοι και θα παρέχουν την σχετική τεχνογνωσία, θα διακριβώνεται ποιοι εκ των εισερχομένων δικαιούνται άσυλο και εάν το δικαιούνται.
Η υποβολή αιτήσεων ασύλου θα παρέχει την δυνατότητα, αλλά όχι την νομική υποχρέωση, μεταβάσεως σε κράτη-μέλη της ΕΕ. Κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ θα έχει την ευχέρεια να καθορίζει τον ανώτατο αριθμό αιτούντων άσυλο, τους οποίους επιθυμεί να υποδεχθεί. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εκλείψουν οι εσωτερικές διακρατικές εντάσεις ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ για το ζήτημα της κατανομής προσφύγων στις επιμέρους εθνικές επικράτειες. Επίσης, και οι τουρκικές αρχές θα αναγκασθούν να λάβουν μέτρα έναντι του φαινομένου της παρανόμου μεταναστεύσεως εις το έδαφός των, εφόσον θα κληθούν να την διαχειρισθούν οι ίδιες χωρίς να δύνανται να μεταφέρουν το πρόβλημά των εις την Ευρωπαϊκή Ένωση.
4. Επίσης, μέχρι την επίτευξη του ανωτέρω σκοπού, το ελληνικό Λιμενικό Σώμα σε συνεργασία με την Frontex (με νέες αρμοδιότητες που θα προκύψουν από τον διάλογο Ελλάδος-ΕΕ) θα πρέπει, μετά από σχετική λεπτομερή προειδοποίηση των τουρκικών Λιμενικών Αρχών μέσω του Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης, να παρεμβαίνει στο εσωτερικό της τουρκικής περιοχής ευθύνης (SRR), να διασώζει τους παρανόμους μετανάστες, ως «πρόσωπα εν κινδύνω», και να τους οδηγεί στα τουρκικά παράλια ή να τους παραδίδει στα σκάφη του τουρκικού Λιμενικού.
5. Η οικονομική στήριξη της ΕΕ προς την Ελλάδα να κατευθύνεται αποκλειστικώς στο ελληνικό κράτος και όχι στις μη ελεγχόμενες εθνικές ή διεθνείς ΜΚΟ. Η αναλυτική καταγραφή των ΜΚΟ, διεθνών και εθνικών (Μητρώο ΜΚΟ), οι οποίες δρουν στην ελληνική επικράτεια, αποτελεί sine qua non προϋπόθεση για την διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος και τον εσωτερικό έλεγχο της επικρατείας. Οι πρόσφατες διακηρύξεις του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για την διαμόρφωση μητρώου των ΜΚΟ οπωσδήποτε κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Ταυτοχρόνως όμως επιβάλλεται αυστηρός οικονομικός έλεγχος των δραστηριοτήτων των ΜΚΟ, επισήμανση των πηγών χρηματοδοτήσεώς τους και ενδεχομένως των δεσμών τους με διεθνή εξτρεμιστικά δίκτυα. Φυσικά, και η λογοδοσία και οικονομικός έλεγχος για χρήσεις προηγούμενων ετών είναι εξίσου επιβεβλημένος.
Οι ελληνικές αρχές, με προεξάρχουσα την πολιτική ηγεσία, διακηρύσσουν επανειλημμένως ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τις μεταναστευτικές ροές ως όπλο και ως μέσο εκβιασμού της ΕΕ. Οι διαπιστώσεις αυτές είναι ορθές, όμως οι κυβερνήσεις δεν υφίστανται για να κάνουν διαπιστώσεις ως ουδέτεροι παρατηρητές, αλλά για να αντιμετωπίζουν τα ζητήματα με πρακτικά μέτρα. Η διαπίστωση του εκβιασμού εκ μέρους της Τουρκίας δεν αποτελεί επίλυση του προβλήματος. Μόνο η αποφασιστική αντιμετώπιση της μαζικής μεταναστευτικής εισροής με αποτροπή των εισερχομένων, οι μαζικές νόμιμες επιστροφές στα κράτη προελεύσεως, η επιβολή στοχευμένων οικονομικών κυρώσεων στα κράτη προελεύσεως και ειδικά στην Τουρκία, ως κράτος που επιτρέπει την διέλευση υπηκόων τρίτων χωρών, αυξομειώνοντας μάλιστα κατά βούληση του Ερντογανικού καθεστώτος, τις ροές τους, δύναται να συμβάλει στην αντιμετώπιση του μείζονος αυτού εθνικού ζητήματος. Ενός ζητήματος όμως που αποτελεί και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται εξίσου και ως μείζον Ευρωπαϊκό, ειδικά στην παρούσα κρίσιμη χρονική συγκυρία.
[1] Ι.Θ. Μάζης, Γεωπολιτική προσέγγιση για ένα Νέο Ελληνικό Αμυντικό Δόγμα, ό.π., 83.
[2] https://data2.unhcr.org/en/situations/mediterranean?id=83
[3]https://www.tanea.gr/2019/10/26/world/karla-ntel-ponte-egklimata-polemou-sti-syria-apo-ton-erntogan/
[4] https://www.mfa.gr/zitimata-ellinotourkikon-sheseon/eidikotera-keimena/thalassia-sinora.html

Περισσότερα Νέα

Φωτιά στο ΚΥΤ Σάμου (vid)

Πυρκαγιά εκδηλώθηκε λίγο μετά τις 20.30 σε δασική έκταση σε μικρή απόσταση από το Κέντρο...

2,9 εκατομμύρια για νοίκια στον Καρά Τεπέ μέχρι το… 2025

Το ποσό των 2.9 εκατομμυρίων ευρώ μόνο για ενοικίαση εκτάσεων ξερής και εγκαταλειμμένης γης στον...

Συνελήφθη και ο έκτος για τον εμπρησμό στη Μόρια

Συνελήφθη και ο έκτος κατηγορούμενος για τον εμπρησμό του καταυλισμού της Μόριας. Όπως έγινε γνωστό πρόκειται για...