«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ»

«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ»
Δημοσιεύτηκε : 05/10/2017

Επιστολή της Χριστίνας Μπουλά, μαθήτριας του ΕΠΑΛ Καρδαμύλων προς τον Υπουργό Παιδείας.

 

«Καρδαμυλα, Χίος 4-10-2017

Αξιότιμε κε Υπουργέ Σήμερα 4 Οκτωβρίου 2017 μου έγινε γνωστή και επίσημα η τελική απόφαση σας που μου καθορίζει το μέλλον μου. Η ειδικότητα του τομέα Οικονομίας και Διοίκησης του ΕΠΑΛ Καρδαμύλων καταργείται και εγκρίνεται η λειτουργία του τομέα Οικονομίας της Β ' τάξης. Χαίρομαι για αυτούς τους μαθητές γιατί ήταν άδικο να μην εκπληρωσουν τους στόχους και τις επιλογές τους. Όμως εγώ έμεινα με την πικρία και την απογοήτευση.

Έχω φοιτήσει μια ολόκληρη χρονιά στη Β ' τάξη Οικονομικού, έχω ήδη σχεδιάσει τη σχολική μου χρονιά και όλοι με είχαν διαβεβαιώσει ότι όλα θα λειτουργουσαν κανονικά. Τώρα καταλαβαίνω ότι είμαστε μόνο απλα νούμερα σε κόλλες χαρτιού. Το κάθε <<νούμερο>> όμως έχει πίσω του μια δική του ιστορία που αξίζει να γνωρίσει κάθε <<μεγάλος και τρανός>> αυτού του τόπου που καθορίζει τις τύχες μας. Ζω στα Καρδαμυλα της Βόρειας Χίου, έναν πανέμορφο τόπο που επιμένουμε να αγαπούμε και θέλουμε να κατοικουμε σε αυτόν πάρα τις δυσκολίες.

Εμείς οι νέοι δεν έχουμε άλλες διεξόδους από από το σχολείο μας. Εκεί βρισκόμαστε καθημερινά με τους φίλους μας,μορφωνομαστε, κάνουμε εκδηλώσεις με τους καθηγητές μας, για να δίνουμε ζωή στον τόπο. Στις σχολικές μας εκδηλώσεις πάντα τραγουδούσα. Ήμουν η <<γλυκιά φωνή>> τους και με συνόδευαν ο Κώστας, ο Σιδερης και ο Γιώργος με το λαούτο, την κιθάρα και το σαντούρι. Τώρα ποια θα τους συντροφεύει στα μουσικά τους ταξίδια ;

Δεν θέλω να φύγω από το σχολείο μου. Κε Υπουργέ ήθελα να τα ξέρετε όλα αυτά και εύχομαι να χάσετε για λίγο τη <<ψυχρή>> εξέταση των πραγμάτων και να γίνει το θαύμα και να με σκεφτείτε. Γιατί ναι, θέλω να με σκεφτούν προσωπικά γιατί είμαι 18 χρονών και έχω όνειρα και ελπίδες. Θέλω να με αντιμετωπίζουν ίσα με τα παιδιά τα άλλα που που έχουν το προνόμιο να σπουδάζουν ελεύθερα ό,τι τους ταιριάζει. Και ναι, δηλώνω πως τώρα τους ζηλεύω γιατί αυτά τα θεωρούσα αυτονόητα κάποτε............

Ευχαριστώ όλους, τους γονείς για τον αγώνα που έδωσαν για τα σχολεία μας, τους συμμαθητές και καθηγητές μου που στάθηκαν πλάι στο δρόμο του αγώνα. Τουλάχιστον αυτός αυτός ο αγώνας πιστεύω να έδωσε σε όλους απο κάτι. Πρέπει να παλεύουμε για όσα δίκαια και σωστά πιστεύουμε. Το ξέρω πως πάντα υπάρχουν και θυσίες...........

Κάποιοι αποφάσισαν ότι εγώ έπρεπε να <<θυσιαστώ>>, γιατί έτσι θα σωθεί και η οικονομία μας. Στην παραμεθοριο όλα για το κράτος κοστίζουν φαίνεται πιο ακριβά........

Η μαθήτρια του ΕΠΑΛ Καρδαμύλων

(Επιμένω ακόμα) Χριστίνα Μπουλά»